Subfundusz o profilu dłużnym. Celem inwestycyjnym jest wzrost wartości Aktywów Subfunduszu w wyniku wzrostu wartości lokat poprzez dokonywanie lokat środków głównie w Instrumenty dłużne nie skarbowe, których udział będzie nie mniejszy niż 80% Wartości Aktywów Netto Subfunduszu. Udział Instrumentów dłużnych emitowanych przez przedsiębiorstwa, które nie posiadają przynajmniej jednego Ratingu inwestycyjnego, nie może stanowić więcej niż 50% Wartości Aktywów Subfunduszu. listy zastawne emitowane przez krajowe banki hipoteczne mogą stanowić do 25% wartości Aktywów Subfunduszu, a depozyty do 34% wartości Aktywów Subfunduszu. Do 35% wartości Aktywów Subfunduszu mogą stanowić aktywa zagraniczne lub denominowane. W celu zapewnienia sprawnego zarządzania portfelem lub dla ograniczenia ryzyka inwestycyjnego, Subfundusz może również zawierać umowy, których przedmiotem są instrumenty pochodne, w tym niewystandaryzowane instrumenty pochodne. Subfundusz może zawierać transakcje powodujące powstanie dźwigni finansowej. Efekt
taki Subfundusz może osiągnąć poprzez otwarcie pozycji w instrumentach pochodnych lub poprzez zawarcie transakcji repo, sell-buy-back. Subfundusz nie gwarantuje osiągnięcia celu inwestycyjnego.
Dobór lokat dokonywany jest w oparciu o ocena dochodowości dłużnych papierów wartościowych przy uwzględnieniu ryzyka emitenta, struktury stóp procentowych i ryzyka płynności. Proces decyzyjny opera się o analizę obecnej i prognozowanej sytuacji makroekonomicznej, analizę prognozowanych zmian poziomu rynkowych stóp procentowych i kształtu krzywej dochodowości oraz ocenę warunków panujących na globalnych rynkach dłużnych instrumentów finansowych. Kluczowymi czynnikami wpływającymi na selekcję poszczególnych instrumentów są wyniki analizy ryzyka kredytowego emitentów, ocena ryzyka stopy procentowej oraz kryterium płynności danego instrumentu.


